Pałac Tarłów w Podzamczu Piekoszowskim to ruiny magnackiej rezydencji w stylu barokowym, wzniesionej w połowie XVII wieku. Obiekt, zbudowany z piaskowca i cegły, swoim wyglądem przypominał zamek. Architektonicznie pałac został zaplanowany na rzucie prostokąta, z czterema charakterystycznymi sześciobocznymi basztami w narożnikach. Wzorowany był na kieleckim Pałacu Biskupów Krakowskich, a jego fundatorem był wojewoda lubelski i sandomierski Jan Aleksander Tarło.

Rezydencja powstawała w trudnym okresie, tuż przed najazdem szwedzkim. Około 1860 roku pożar strawił dach i pierwsze piętro pałacu, po czym użytkowano już tylko parter. W kolejnych latach obiekt stopniowo popadał w ruinę, a pomimo późniejszych prób zabezpieczenia nigdy nie odzyskał swojej dawnej świetności. Po II wojnie światowej przeszedł na własność Skarbu Państwa. Obecnie pałac pozostaje trwałą ruiną.