Drogosiowa leżąca w Paśmie Bielińskim jest szczytem należącym do Korony Gór Świętokrzyskich. Jej wysokość to 446 metrów n.p.m. Szczyt nie znajduje się na szlaku i aby zameldować się na nim, kilkaset metrów trzeba przejść poza wyznaczoną drogą.

Wejście na Drogosiową zaplanowaliśmy od strony wsi Drogosiowe. Samochód zostawiamy na końcu wysypanej kamieniami bocznej drogi. Niebieskim szlakiem o godzinie 13.30 rozpoczynamy wędrówkę na szczyt. Początek jest mocno zniechęcający. Idziemy zgodnie z oznaczeniami szlaku zarośniętym krzakami i wypełnionym wodą zagłębieniem. Odcinek nie jest może długi, ma około stu metrów. Zapewne kiedyś wyglądał lepiej, jeśli nikt o niego nie zadba to za kilka lat nie będzie możliwe jego przejście. W drodze powrotnej, aby oszczędzić sobie ponownego trudu jego przejścia, obeszliśmy go dalej łąką. Następnie szlak prowadzi na granicy lasu i okolicznych pól uprawnych. Dopiero po kilku minutach wchodzimy do lasu i zaczynamy nabierać wysokości. Szlak jest dobrze oznaczony, malowania na drzewach są wyraźne.

Po dwudziestu minutach dochodzimy do miejsca gdzie według mapy, by osiągnąć cel wędrówki, należy zejść ze szlaku. Szukaliśmy takiego miejsca, aby nie trzeba było się przedzierać pomiędzy gałęziami drzew. Ostatecznie to się udało, znaleźliśmy w miarę dogodną drogę, może dłuższą niż idąc w linii prostej, ale mniej wymagającą. Najwyższy punkt określiliśmy z pomocą GPS i aplikacji z mapą w telefonie. Choć i bez takich udogodnień jest to możliwe. Szczyt jest zalesiony, oznaczenia z nazwą na nim nie znajdziemy. Jedyną charakterystyczną rzeczą jest kamienny znak pomiarowy. Wejście na górę zajęło nam 25 minut. Zejście trochę krócej.

Góra Drogosiowa to jedna z tych gór na liście Korony Gór Świętokrzyskich, na którą się wchodzi tylko dlatego, że się na niej znajduje. Osobiście nie widzę żadnych innych powodów dla których miałbym na nią wchodzić. Chyba, że za powód uznamy sposobność, aby ją tu opisać.