Katedra św. Mikołaja w Bielsku-Białej to najważniejsza świątynia miasta, znajdująca się przy placu św. Mikołaja. Pierwszy murowany kościół w tym miejscu wzniesiono w latach 1443–1447 w stylu gotyckim. Powstał on na miejscu wcześniejszego, prawdopodobnie drewnianego kościoła, który istniał tu od czasu założenia miasta. Przez kolejne stulecia świątynia była wielokrotnie przebudowywana, a jej wygląd ulegał znacznym zmianom.

Na początku XX wieku kościół przeszedł gruntowną modernizację. Przebudowę zaprojektował wiedeński architekt Leopold Bauer. Projekt powstał w 1906 roku, a prace budowlane prowadzono w latach 1909–1912. Wówczas świątynia otrzymała nową bryłę z masywną, 61-metrową wieżą o ostrosłupowym hełmie, która stała się jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów panoramy miasta.

Wnętrze katedry utrzymane jest w neoromańskim stylu, z zachowanymi detalami z początku XX wieku. W ołtarzu głównym znajduje się tryptyk z obrazem św. Mikołaja ratującego rozbitków. Polichromie pochodzą z roku 1936, a witraże i elementy wystroju harmonijnie wpisują się w estetykę przebudowy sprzed I wojny światowej.

Po utworzeniu diecezji bielsko-żywieckiej w 1992 roku przez papieża Jana Pawła II, kościół św. Mikołaja został podniesiony do rangi katedry. Od tego czasu pełni funkcję głównej świątyni diecezji i siedziby biskupa.