Święta Góra Grabarka to duchowe centrum prawosławia w Polsce. Kult w tym miejscu rozpoczął się w XVIII wieku po cudzie ocelenia od epidemii. Mimo tragicznego pożaru drewnianej cerkwi, sanktuarium zostało odbudowane. Przez lata miejsce zyskało symboliczne znaczenie dzięki tysiącom krzyży pozostawianych przez wiernych.
Stara Fara, czyli kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku, to najstarsza świątynia w mieście. Znajduje się w centrum i jest częścią zespołu archikatedralnego. To właśnie od niej zaczęła się historia dzisiejszej katedry.
Monaster Zwiastowania Przenajświętszej Bogurodzicy i św. Jana Teologa w Supraślu to położony malowniczo w Puszczy Knyszyńskiej, jeden z najważniejszych prawosławnych klasztorów męskich w Polsce. Jego historia sięga 1498 roku, a kompleks architektoniczny łączy gotyckie mury obronne z barokowym pięknem świątyń.
Bazylika św. Rocha w Białymstoku to wotum wdzięczności za odzyskanie niepodległości i zwycięstwo w 1920 roku. Świątynia uznawana jest za jedno z najciekawszych dzieł międzywojennego modernizmu, łączące nowoczesną formę z głęboką symboliką patriotyczną.
Synagoga w Tykocinie powstała w połowie XVII wieku jako centrum życia żydowskiej społeczności miasta. Zniszczona w czasie II wojny światowej, została odrestaurowana w latach 70. XX wieku i obecnie pełni funkcję muzeum. Należy do największych i najstarszych synagog w Polsce.
Barokowy kościół Trójcy Przenajświętszej w Tykocinie to dzieło fundacji Jana Klemensa Branickiego z połowy XVIII wieku. Świątynia zachwyca harmonijną architekturą, bogatą dekoracją wnętrza i rokokowymi detalami. Dziś kościół pełni funkcję parafialną i stanowi jedną z głównych atrakcji historycznych Tykocina.
Bazylika Archikatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny to najważniejsza świątynia archidiecezji białostockiej. Znajduje się w centrum Białegostoku i jest jednym z najważniejszych zabytków miasta.
Bazylika Najświętszego Serca Pana Jezusa w Augustowie to świątynia z początku XX wieku o eklektycznym stylu i przestronnym wnętrzu. Odbudowana po zniszczeniach wojennych wyróżnia się monumentalną formą.
Na terenie Wigierskiego Parku Narodowego wznosi się potężny, barokowy zespół klasztorny, ufundowany w 1667 roku przez Jana Kazimierza. Tu znajdowały się eremy pustelników, których surowa reguła życia splatała się z bogactwem architektonicznym budowli. Miejsce to jest jednym z najważniejszych zabytków północno-wschodniej Polski.
