Położony w historycznym Mieście Kazimierzowskim kościół św. Jana Chrzciciela w Radomiu, nazywany radomską Farą, jest jedną z najstarszych zachowanych świątyń miasta. Jego początki sięgają czasów Kazimierza III Wielkiego, który w XIV wieku ufundował kościół parafialny w związku z lokacją Nowego Radomia. Budowę świątyni rozpoczęto około 1360 roku, a zakończono prawdopodobnie około 1370 roku.

Gotyckie początki i neogotycka przebudowa

Pierwotnie był to jednonawowy kościół gotycki z węższym prezbiterium. W XV i XVI wieku świątynię rozbudowywano, między innymi o boczne kaplice i wieżę pełniącą także funkcję miejskiej strażnicy. Po zawaleniu sklepienia nawy w 1752 roku kościół został odbudowany, a jego obecny wygląd jest przede wszystkim efektem przebudowy z lat 1908-1909 według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego. Zachowano przy tym wiele cennych elementów starszej świątyni, w tym gotyckie prezbiterium i średniowieczną wieżę.

Najcenniejsze zabytki wnętrza

We wnętrzu warto zwrócić uwagę na gotyckie prezbiterium ze sklepieniem sieciowym oraz późnogotycką chrzcielnicę z drugiej połowy XV wieku. Szczególnie interesująca jest późnorenesansowa Kaplica Kochanowskich, wzniesiona w latach 1630-1633, z bogatą dekoracją stiukową i zabytkowym ołtarzem. Przy zachowanej chrzcielnicy od 1597 roku ochrzczono ponad 176 tysięcy osób, wśród nich m.in. Jacka Malczewskiego, Wandę Malczewską i Tytusa Chałubińskiego.

Polichromie Wacława Taranczewskiego

Ważnym elementem wystroju są polichromie Wacława Taranczewskiego, wykonane w latach 1971-1972. Przedstawiają sceny z życia św. Jana Chrzciciela i Chrystusa oraz postacie świętych, władców i motywy związane z historią Radomia i Polski.