Kościół św. Wojciecha i św. Stanisława, nazywany farą, jest najstarszym zachowanym kościołem w Rzeszowie. Świątynia znajduje się w centrum starówki przy Placu Farnym i od wieków pozostaje jednym z najważniejszych punktów miasta. Charakterystyczna wolnostojąca dzwonnica oraz bryła kościoła należą do najbardziej rozpoznawalnych elementów historycznej panoramy Rzeszowa.

Początki rzeszowskiej fary

Historia kościoła sięga XIV wieku, kiedy powstała pierwsza świątynia parafialna. Po pożarze miasta w 1427 roku wzniesiono nowy, murowany kościół, który otrzymał wezwanie św. Wojciecha i św. Stanisława. Przez stulecia fara była głównym ośrodkiem życia religijnego mieszkańców oraz miejscem związanym z najważniejszymi rodami władającymi miastem, zwłaszcza rodziną Rzeszowskich i Ligęzów.

Gotyckie mury i barokowe wnętrza

Współczesny wygląd świątyni jest efektem wielu przebudów. Badania konserwatorskie wykazały, że znaczna część murów nawy głównej i prezbiterium pochodzi jeszcze z okresu gotyku. Po pożarze z 1621 roku kościół został przebudowany w stylu barokowym. Wówczas powstały sklepienia oraz nawy boczne, które nadały budowli obecny, bazylikowy charakter.

Najcenniejsze zabytki

Wnętrze kościoła kryje wiele cennych dzieł sztuki. Do najważniejszych należą:

• Manierystyczny nagrobek rodziny Rzeszowskich z przełomu XVI i XVII wieku,
• Barokowy ołtarz główny z XVIII wieku,
• Renesansowa chrzcielnica wykonana z czarnego alabastru.

Cennym elementem wyposażenia są także organy, rozbudowane w latach 60. XX wieku. Instrument liczy 35 głosów i należy do największych organów w świątyniach na Podkarpaciu.

Dzwonnica z XVII wieku

Obok kościoła stoi wolnostojąca dzwonnica wzniesiona pod koniec XVII wieku. Obecny wygląd zawdzięcza ona przebudowie z końca XIX stulecia, a wieżę wieńczy figura św. Michała Archanioła.