Zamek w Łańcucie, znany również jako Zamek Lubomirskich i Potockich, to jedna z najcenniejszych rezydencji magnackich w Polsce. Obiekt znajduje się w Łańcucie w województwie podkarpackim i od lat pełni również funkcję placówki muzealnej. Zespół zamkowo-parkowy został wpisany na listę Pomników Historii.

Budowa zamku, w jego obecnym kształcie, rozpoczęła się w 1629 roku pod kierunkiem Macieja Trapoli. Została ukończona około 1641–1642 gdy właścicielem był wojewoda Stanisław Lubomirski. Projekt przewidywał wzniesienie potężnej rezydencji w stylu barokowym, otoczonej fortyfikacjami bastionowymi. Późniejsze prace renowacyjne i rozbudowy, nadawały zamkowi bardziej reprezentacyjny charakter pałacowy.

Zamek służył jako główna rezydencja kolejnych pokoleń rodzin magnackich: najpierw Lubomirskich, a po 1816 roku Potockich. W czasie II wojny światowej obiekt nie uległ zniszczeniu, a po jej zakończeniu został przejęty przez władze polskie i przekształcony w muzeum. W jego wnętrzach, dziś udostępnionych zwiedzającym, znajdują się bogate kolekcje mebli, sztuki i historycznych pamiątek, w tym znakomita kolekcja powozów konnych, będąca jedną z ważniejszych atrakcji muzealnych.

Otoczony malowniczym parkiem w stylu angielskim z licznymi pawilonami i zabudowaniami gospodarczymi kompleks zamkowy obejmuje także Stajnie i Wozownię, Storczykarnię, Dział Sztuki Cerkiewnej oraz wystawy poświęcone historii miasta Łańcuta i dawnego życia rezydencji.