Kościół św. Katarzyny w Gdańsku to zabytkowy kościół rzymskokatolicki. Uznaje się go za najstarszy kościół parafialny na Starym Mieście w Gdańsku. Powstał w latach 1227-1239 z fundacji książąt Pomorza Gdańskiego. Po 1379 roku świątynię rozbudowywano. Z czasem uzyskała obecny, gotycki kształt. Jej wystrój i wyposażenie uzupełniano przez kolejne stulecia.

Od XVI stulecia aż do 1945 roku budowla służyła wspólnocie protestanckiej jako miejsce modlitwy. Po zakończeniu II wojny światowej obiekt przywrócono Kościołowi katolickiemu i oddano pod opiekę zakonowi karmelitów. Patronką świątyni jest św. Katarzyna Aleksandryjska. Charakterystycznym elementem architektury jest wysoka wieża, w której wnętrzu umieszczono carillon z zespołem dzwonów.

Wnętrze zachowało wiele cennych dzieł sztuki. Są tu obrazy, barokowe epitafia oraz płyta nagrobna Jana Heweliusza. W wieży działa także Muzeum Zegarów Wieżowych, gdzie prezentowane są zabytkowe mechanizmy. Kościół był kilkakrotnie niszczony przez działania wojenne i pożary (ostatni w 2006 roku). Odbudowa i konserwacja trwają od wielu lat.