Sanktuarium Matki Bożej Wambierzyckiej Królowej Rodzin znajduje się w miejscowości Wambierzyce w województwie dolnośląskim. Zgodnie z tradycją, w 1218 roku niewidomy Jan z Raszewa odzyskał wzrok, modląc się przed figurką Matki Bożej umieszczoną na lipie. Wydarzenie to zapoczątkowało intensywny ruch pielgrzymkowy i uczyniło Wambierzyce jednym z najstarszych ośrodków kultu maryjnego w Polsce. Z czasem powstała tu kaplica, a następnie kolejne świątynie, które z wiekiem XVIII ustąpiły miejsca obecnej barokowej bazylice.

Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny została wzniesiona w latach 1715–1723 w stylu barokowym, z inicjatywy hrabiego Franciszka Antoniego von Goetzena. Do świątyni prowadzą monumentalne, kamienne schody o trzech ciągach – łącznie 56 stopni. Środkowy ciąg, liczący 33 stopnie, symbolizuje lata życia Jezusa, a kolejnych 15 nad pierwszym tarasem – lata życia Maryi przed macierzyństwem. Imponująca fasada ma wysokość 52,5 metrów.

Wnętrze bazyliki utrzymane jest w stylu barokowym. Ozdabiają je malowidła, obrazy i rzeźby, a także ambona inspirowana hymnem Magnificat oraz ołtarz główny z cudowną figurką Matki Bożej. Figurka, wykonana około 1380 roku z lipowego drewna, ma 28 cm wysokości i przedstawia Maryję z Dzieciątkiem Jezus. Dzieciątko trzyma w ręku ptaszka, a drugą sięga po owoc z dłoni Matki.

W 1936 roku papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. Najważniejszym wydarzeniem w dziejach sanktuarium była koronacja cudownej figurki w 1980 roku przez kardynała Stefana Wyszyńskiego na Wambierzycką Królową Rodzin. W 1990 roku opiekę nad sanktuarium przejęli od zakonu jezuitów księża diecezjalni. Natomiast od 2007 roku duszpasterstwo prowadzą franciszkanie z prowincji św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych.

Sanktuarium otacza rozległy zespół kalwaryjny, który był wielokrotnie przebudowywany. Do połowy XVIII wieku ukształtował się zasadniczy układ dróg na Górze Kalwarii, później uzupełniony o tarasy i nowe ścieżki. Kalwaria obejmuje kapliczki, bramy i pustelnie rozlokowane na wzgórzach o nazwach nawiązujących do miejsc świętych Jerozolimy: Syjon, Kalwaria, Horeb, Synaj i Tabor. Przedstawia wydarzenia ze Starego i Nowego Testamentu, a także z życia Jezusa i Maryi.