Obóz w Treblince to jedno z najbardziej symbolicznych miejsc na mapie zbrodni popełnionych przez Niemców podczas II wojny światowej. Kompleks położony wśród lasów, nieopodal wsi i stacji kolejowej Treblinka, składał się z dwóch odrębnych części: Karnego Obozu Pracy Treblinka I oraz Obozu Zagłady Treblinka II.

Treblinka I działała od lata 1941 roku do lipca 1944 roku i służyła jako miejsce przymusowej pracy głównie dla Polaków i Żydów, wykorzystywanych przy eksploatacji pobliskiej żwirowni. Przez obóz ten przeszło około 20 000 więźniów, z czego niemal połowa zginęła z głodu, chorób lub w egzekucjach. Znacznie bardziej ponurą sławę zyskała jednak Treblinka II – obóz zagłady działający od lipca 1942 roku do listopada 1943 roku. Był to drugi, po Auschwitz-Birkenau, co do liczby ofiar ośrodek natychmiastowej eksterminacji ludności żydowskiej.

Obóz Zagłady Treblinka II został zbudowany w jednym, przerażającym celu - by zgładzić jak największą liczbę ludzi w jak najkrótszym czasie. Transporty kolejowe, składające się z wagonów bydlęcych, docierały tu głównie z gett na terenie okupowanej Polski, w tym z Getta Warszawskiego, którego pierwszy transport przybył 23 lipca 1942 roku. Ofiary przywożono także z Austrii, Belgii, Niemiec, Czechosłowacji, Francji, Grecji, Jugosławii i Związku Radzieckiego. Po przybyciu ofiary kierowano bezpośrednio do komór gazowych, gdzie mordowano je spalinami. Szacuje się, że w Treblince II zamordowano ponad 800 000 osób, z czego zdecydowaną większość stanowili Żydzi.

W obliczu niewyobrażalnych zbrodni i świadomości nieuchronnej śmierci wśród więźniów zrodziła się konspiracja. Jej kulminacją było powstanie z 2 sierpnia 1943 roku. Więźniowie zdobyli niewielką ilość broni, zaatakowali część załogi, podpalili zabudowania i podjęli próbę masowej ucieczki. Choć większość uczestników zginęła, około 70 więźniom udało się przeżyć wojnę i dać świadectwo o zbrodniach popełnionych w tym miejscu. Powstanie to przyspieszyło decyzję Niemców o całkowitej likwidacji obozu – jesienią 1943 roku Treblinka II została zrównana z ziemią, a teren zalesiono, by zatrzeć ślady ludobójstwa.

Dziś na terenie dawnego obozu w Treblince działa Muzeum, które zachowuje pamięć o zbrodniach. Na jego terenie znajduje się symboliczne upamiętnienie, złożone z centralnego pomnika oraz 17 000 kamieni. Kamienie te upamiętniają ofiary oraz miasta i miejscowości, z których pochodzili zamordowani. To ciche i poruszające miejsce przypomina o masowej zagładzie.