Zamek w Inowłodzu to średniowieczna warownia położona w dolinie rzeki Pilicy w miejscowości Inowłódz w województwie łódzkim. Został wzniesiony w drugiej połowie XIV wieku z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego, stanowiąc część systemu obronnego ówczesnego państwa polskiego.

Na podstawie źródeł pisanych oraz badań archeologicznych jego budowę datuje się na lata około 1356–1366. W początkowych latach po budowie zamek był jednym z dwóch zamków królewskich na terenie ziemi łęczyckiej. W końcu XIV wieku został przejęty w zastaw przez możnych, a następnie wykupiony przez króla Władysława Jagiełłę, który przywrócił mu własność królewską. W kolejnych stuleciach zamek przeszedł w ręce szlacheckie, m.in. rodu Drzewickich, a potem Lipskich.

W połowie XVII stulecia, podczas potopu szwedzkiego, zamek uległ poważnym zniszczeniom i utracił walory obronne. Budowli nigdy nie odbudowano, przez co stopniowo niszczała, a do dziś zachowały się jedynie malownicze pozostałości – zarys murów, fragmenty baszt oraz fosy.

Pozostałości zamku są udostępnione dla zwiedzających. W odbudowanych fragmentach ruin funkcjonuje Gminne Centrum Kultury, biblioteka publiczna oraz punkt informacji turystycznej.