Historia bunkra w Konewce jest ściśle związana z II wojną światową i tajnym niemieckim projektem strategicznym. Kompleks ten, zlokalizowany w lesie niedaleko Spały w województwie łódzkim, stanowił kluczowy element tzw. Głównej Kwatery Wschód, kryptonim „Anlage Mitte”. Jego głównym zadaniem było zapewnienie bezpiecznego schronienia dla pociągów sztabowych najwyższych dowódców III Rzeszy. Centralnym punktem całego obiektu jest potężny, 380-metrowy żelbetowy schron kolejowy , który dzięki grubym ścianom i stropowi miał gwarantować bezpieczeństwo przed bombardowaniami lotniczymi. Schron ten jest jednym z najlepiej zachowanych i najbardziej monumentalnych tego typu obiektów w Polsce.

Oprócz głównego schronu kolejowego, kompleks obejmował rozbudowaną infrastrukturę pomocniczą, która miała zapewnić niezależność operacyjną. Całość otoczona była systemem mniejszych schronów technicznych, pełniących funkcje wartownicze, energetyczne, wentylacyjne oraz magazynowe. W skład kompleksu wchodziły m.in. dwie kotłownie, ujęcie wody i elektrownia . Ostatecznie schron kolejowy nie został wykorzystany przez Hitlera zgodnie z pierwotnymi planami.

Dziś bunkier w Konewce pełni funkcję muzeum militarnego. Od 2005 roku udostępniony jest turystom jako trasa zwiedzania. W środku można zobaczyć oryginalne tory, makiety schronów i pociągów, wyposażenie z czasów II wojny światowej, pojazdy militarne oraz ekspozycje o historii okupacji i fortyfikacji. Dostępne są także kanały techniczne i zaplecze infrastrukturalne. Zwiedzający mogą przejść 80-metrowy podziemny łącznik między schronami. Zwiedzanie trwa około godziny.