Jasna Góra w Częstochowie to najważniejsze sanktuarium maryjne w Polsce. Od XIV wieku stanowi centrum kultu Matki Bożej Częstochowskiej i istotny punkt pielgrzymkowy. Zespół obejmuje kaplicę, bazylikę oraz zabudowania klasztorne.
Bazylika Archikatedralna św. Stanisława Kostki w Łodzi to neogotycka świątynia, wzniesiona dzięki inicjatywie łódzkich fabrykantów na początku XX wieku. Jej ponad stumetrowa wieża czyni ją najwyższym budynkiem w Łodzi. Od 1920 roku pełni rolę głównego kościoła Archidiecezji Łódzkiej.
Archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu to jeden z najważniejszych symboli miasta i całego Śląska. Stoi na Ostrowie Tumskim i pełni funkcję głównego kościoła archidiecezji wrocławskiej. Wnętrze łączy gotycką surowość z barokowymi kaplicami. Katedra przetrwała poważne zniszczenia podczas II wojny światowej i odzyskała dawną świetność.
Kościół św. Idziego, położony na wzgórzu w Inowłodzu, to cenny przykład sztuki romańskiej. Jego dzieje są burzliwe - od czasów świetności jako warowni, przez okres podupadania, aż po odbudowę w XX wieku.
Święta Góra Grabarka to duchowe centrum prawosławia w Polsce. Kult w tym miejscu rozpoczął się w XVIII wieku po cudzie ocelenia od epidemii. Mimo tragicznego pożaru drewnianej cerkwi, sanktuarium zostało odbudowane. Przez lata miejsce zyskało symboliczne znaczenie dzięki tysiącom krzyży pozostawianych przez wiernych.
Synagoga w Tykocinie powstała w połowie XVII wieku jako centrum życia żydowskiej społeczności miasta. Zniszczona w czasie II wojny światowej, została odrestaurowana w latach 70. XX wieku i obecnie pełni funkcję muzeum. Należy do największych i najstarszych synagog w Polsce.
Barokowy kościół Trójcy Przenajświętszej w Tykocinie to dzieło fundacji Jana Klemensa Branickiego z połowy XVIII wieku. Świątynia zachwyca harmonijną architekturą, bogatą dekoracją wnętrza i rokokowymi detalami. Dziś kościół pełni funkcję parafialną i stanowi jedną z głównych atrakcji historycznych Tykocina.
Na terenie Wigierskiego Parku Narodowego wznosi się potężny, barokowy zespół klasztorny, ufundowany w 1667 roku przez Jana Kazimierza. Tu znajdowały się eremy pustelników, których surowa reguła życia splatała się z bogactwem architektonicznym budowli. Miejsce to jest jednym z najważniejszych zabytków północno-wschodniej Polski.
