Latarnia morska w Sopocie to nietypowy obiekt, który dziś pełni głównie rolę wieży widokowej i atrakcji turystycznej. Powstała na początku XX wieku jako część kompleksu Zakładu Balneologicznego i sanatorium, zbudowanego w latach 1903-1904 według projektu Paula Puchmüllera. Początkowo pełniła funkcję komina kotłowni, a dopiero w okresie międzywojennym zaczęto wykorzystywać ją jako latarnię morską.

Wieża ma wysokość 30 metrów i charakterystyczną sylwetkę w stylu eklektycznym, nawiązującą do architektury uzdrowiskowej. Jej światło było widoczne z odległości około 17 mil morskich, wspierając żeglugę w rejonie Zatoki Gdańskiej. Po modernizacji systemu nawigacyjnego latarnia utraciła znaczenie praktyczne, ale dzięki położeniu tuż przy molo w Sopocie zyskała nowe życie jako punkt widokowy. Dziś sopocka latarnia jest jednym z symboli miasta. Z jej tarasu można podziwiać panoramę Zatoki Gdańskiej, Trójmiasta i Mierzei Helskiej.