Archikatedra św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu to jeden z najważniejszych symboli miasta i całego Śląska. Świątynia stoi w najstarszej części Wrocławia - na Ostrowie Tumskim - i pełni funkcję głównego kościoła archidiecezji wrocławskiej. Jej historia rozpoczyna się około 1000 roku, gdy w tym miejscu wzniesiono pierwszą katedrę.

Zanim powstała katedra związana z utworzeniem diecezji wrocławskiej za czasów Bolesława Chrobrego, funkcjonował tu jeszcze starszy kościół, związany z grodem piastowskim i pierwszymi etapami chrystianizacji tych ziem. Pierwsza katedra została zniszczona w latach trzydziestych XI wieku. W 1244 roku, z inicjatywy biskupa Tomasza I, rozpoczęto budowę czwartej, zachowanej do dziś katedry. Świątynia uznawana jest wraz z kaplicą św. Jadwigi w Trzebnicy za jedną z pierwszych gotyckich budowli w Polsce. Katedra jest trzynawową bazyliką z transeptem, a nawa główna osiąga 26 metrów wysokości. Budowę wysokich, smukłych wież kontynuowano od XIV do XV stulecia. Po pożarach i kolejnych przebudowach osiągnęły one obecną wysokość 97 metrów.

Wnętrze świątyni wyróżnia się harmonijnym połączeniem dawnych i nowszych elementów wystroju. Szczególne miejsce zajmują barokowe kaplice, uznawane za jedne z najcenniejszych dzieł baroku w Europie Środkowej. Najbardziej znane to Kaplica Elektorska, zaprojektowana przez Johanna Bernharda Fischera von Erlacha, oraz Kaplica św. Elżbiety. Ich bogate dekoracje wyraźnie kontrastują z gotycką surowością bryły katedry.

Najtragiczniejszy etap w dziejach świątyni przypadł na II wojnę światową. W 1945 roku katedra została zniszczona w blisko 70 procentach. Wieloletnia odbudowa pozwoliła przywrócić jej dawną formę i rangę.

W archikatedrze znajdują się także monumentalne organy. Instrument, pierwotnie zbudowany w 1913 roku dla Hali Stulecia, był wówczas największy na świecie. Na początku lat pięćdziesiątych XX wieku został przeniesiony do katedry i rozbudowany. Od 2024 roku trwa remont organów, po którego zakończeniu - planowanym na 2027 rok - staną się największymi w Polsce.

Pod świątynią znajdują się krypty, w których spoczywają ważni duchowni i historyczne postacie związane z diecezją.