Mosty w Stańczykach to dwa bliźniacze, monumentalne wiadukty kolejowe leżące na pograniczu Suwalszczyzny i Mazur Garbatych. Uznawane są za jedne z najciekawszych osiągnięć inżynierii początku XX wieku w Polsce. Wzorowane na rzymskich akweduktach, żelbetowe konstrukcje wznoszą się ponad 30 metrów nad doliną rzeki Błędzianki, tworząc jedne z najwyższych obiektów tego typu w kraju. Każdy z wiaduktów ma pięć szerokich łukowych przęseł. Mosty wpisują się w krajobraz Puszczy Rominckiej, stanowiąc wyjątkową atrakcję architektoniczną i widokową.

Choć budowę linii kolejowej ukończono, tory położono jedynie na moście północnym, po którym od 1927 do 1945 roku kursowały pociągi o znaczeniu wojskowym i transportowym. Most południowy nigdy nie został wykorzystany, a po II wojnie światowej tory zdemontowano, kończąc historię kolejową tego miejsca. Dziś doskonale zachowane mosty są symbolem dawnych ambicji technicznych i jednym z najpopularniejszych punktów turystycznych regionu.